01 November 2014

പക്ഷിയുടെ ചിറകടി

പക്ഷിയുടെ ചിറകടി
എനിക്കു കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു
ചിന്തയുടെ കതിരും
ഭാവനയുടെ ഉമിയും
കൊത്തിക്കൊറിച്ചു കൊണ്ട്
മനസ്സിന്റെ കൂട്ടില്‍
കുറുങ്ങി കുറുങ്ങി നിന്ന
പക്ഷി
എത്ര കൊത്തിക്കൊറിച്ചാലും
വിശപ്പടങ്ങാത്ത
പക്ഷി
ഒരുദിവസം വിശാലമായ
ആകാശപ്പരപ്പിലേയ്ക്ക്
പറന്നു പോകുമെന്നു
ഞാന്‍ ഭയപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരുന്ന
പക്ഷി.
ഒടുവില്‍
എന്നെ
കേവലമൊരു കാഴ്ചക്കാരനാക്കി
പറന്നകന്നു.

കണ്‍കളിലെ നക്ഷത്രങ്ങളും
കൈകളിലെ നെയ്തിരികളും
മൊഴികളിലെ മധുകണങ്ങളും
വിശാലമായ
ഈ കായലോരത്തിനു
സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട്
പക്ഷി
പറന്നു പോയി.

ഇന്നു ഈ കൂടു ശൂന്യമാണ്‌
ചിന്നിച്ചിതറിയ തൂവലുകളും
കതിരുകളുടെ ശിഷ്ടവും
കമഴ്ന്നു പോയ
ഒരു മണ്‍ ചെപ്പും ഒരുണക്കക്കമ്പും ....
ഒരു നോക്കു പോലും നോക്കാന്‍
എനിക്കാവുന്നില്ല
മനസൊരു മരുപ്പറമ്പു പോലെ
കള്ളിച്ചെടികള്‍
മുളക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഈ മുള്‍ കാടുകളെ
വളര്‍ത്താന്‍ എനിക്കാവില്ല.
എല്ലാം ഞാന്‍ വെട്ടി നിരത്തും
ഇവിടെ ഞാന്‍ ഉഴുതു മറിക്കും
ഒരു പച്ചത്തുരുത്തു പണിയും
തെളി നീര്‍ വേണം
സ്നേഹത്തിന്റെ തെളി നീര്‍ .
പുഴകള്‍ വറ്റി വരണ്ടിരിക്കുന്നു
കൈ വഴികളും തോടുകളും
അപ്രത്യക്ഷ മായിരിക്കുന്നു
മഴ പെയ്യുന്നതു വരെ കാത്തിരിക്കന്‍
എനിക്കാവില്ല
കടലിലെ വെള്ളത്തെ
നീരാവിയാക്കന്‍
എനിക്കാവും
കാര്‍ മേഘങ്ങളെ
കൂട്ടിമുട്ടിക്കാനും
എനിക്കാവും
അതെ മഴ തുടങ്ങി
തോരാത്ത മഴ
മരുഭൂമിയെ
ജീവിപ്പിക്കുന്ന മഴ
സസ്യങ്ങള്‍ക്കു
പുതു നാമ്പു നല്‍കുന്ന മഴ
അനുഗ്രഹത്തിന്റെ തേന്‍ മഴ
മഴ.....
പെയ്തിറങ്ങുകയാണ്‌.........
----------------
മണിദീപം തെളിഞ്ഞിട്ട്‌ പതിനൊന്ന്‌ വര്‍ഷം തികയുന്നു.
പേരിനെ അന്വര്‍ഥമാക്കിയ പതിമൂന്നുകാരന്‍ 2003 ജൂണ്‍ ഇരുപത്തിയാറിനായിരുന്നു വിടപറഞ്ഞത്‌.പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനൊരുക്കി വെച്ച രചനകള്‍ 2003 ലെ കേരളപ്പിറവി ദിനത്തില്‍ പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.പറന്നകന്ന പ്രതിഭയുടെ വേര്‍പടിന്റെ വേപഥു ഇവിടെ കുറിച്ചിടുന്നു .(പ്രവാസിയില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്‌)
Prodigy Poet

0 comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.